मेरो नाम दुलारी खातुन हो । म त्रियुगा नगरपालिका-३, भुल्के उदयपुरमा ९ वर्ष देखि बसोबास गर्दै आइरहेको छु । म घरको काममै प्राय व्यस्त रहने गर्छु । कोरोनाले संसार अस्तव्यस्त भइरहँदा यसको असर हामीकहाँ पनि आइपुग्यो । उदयपुरको भुल्केलाई कोरोना सङ्क्रमण क्षेत्र भनेर तोकियो । सङ्क्रमणको केन्द्र यहाँको मस्जिदमा बस्ने मुस्लिमहरूमा हो भन्ने शङ्का गरिएको थियो । त्यसले डर र त्रास महसुस भयो । धेरै तनाव र पिर भयो । भुल्केमा कोरोना फैलियो भनेर चारैतिर हल्लाखल्ला भयो । डर लाग्न थाल्यो । तैपनि मनलाई बलियो बनाएर बसियो।
अब हामीमा पनि सङ्क्रमण फैलिने हो कि भन्ने डर भयो । घरमा साना केटाकेटीहरू र सास आमा हुनुहुन्थ्यो । उनीहरूमा सर्ने कुरामा डर भयो हामीलाई । सबैमा लाग्ने हो कि भन्ने शङ्काले पिरोल्यो । त्यो माथि म गर्भवती अवस्थामा छु त्यसैले गर्दा पनि झन् बडी पिर लाग्यो । पेटमा बच्चा भएको मानिसले चिन्ता र तनाव लिनहुँदैन भनेर भनिन्छ । तर यस्तो अवस्थामा तनाव भइहाल्दो रहेछ । तनाव लिँदैन भनेर बस्न सकिने रहेनछ । मनमा धेरै कुराहरू खेल्थ्यो । कोरोनाको डरले मलाई कमजोर बनायो । यस्तो अवस्थामा बच्चा कसरी जन्माउनु भनेर सोच्थे ।
Support authors and subscribe to content
This is premium stuff. Subscribe to read the entire article.
