शरणार्थी पर्यौँ हजुर… बिजोग छ, भनेर पनि कसरी भन्नू ? भोक, अभाव र तिरस्कारलाई खई कसरी पो ‘सगरमाथा’ मान्नू ? बिहान चियासँगै दैनिकी सुरु गरेर तपाईँहरू राती मिष्टान्न भोजनसँगै दिनको अन्त्य गर्नुहुन्छ । हामी बिहान अभावसँगै दैनिकी सुरु गरेर अभावमै दैनिकी खत्तम गर्छौ । दिनभरि बोनस प्याकेजमा तिरस्कार र शङ्का त छदै छ । ‘टेरोरिस्ट‘ भनेर आफ्नो देशले लखेटेको हाम्मलाई शरण लिएको देशले शङ्काले नहेर्ला भनेर कसरी भन्नु ? सकस हाम्रो दैनिकी हो ।
ज्याला मजदुरी गरेर बाचिरहेका थियौ । बस्नलाई दुःख थिएन। कोरोना भाइरस नआउन्जेल नेपाल त हाम्रो ‘जन्नत’ (स्वर्ग) नै थियो नि । भाइरसले संसारलाई दुःख दिइरहेका बेला हाम्रो ‘जन्नत’ अछुत रहने कुरै भएन।
Support authors and subscribe to content
This is premium stuff. Subscribe to read the entire article.
Login if you have purchased
