म धापासीमा बस्छु। अहिले १६ वर्ष पुगे। कक्षा १२ मा अध्ययनरत छु। साथीभाइसँग घुम्दा, घरबाट बाहिर हिंड्न पाउँदा रमाउने म यो कोरोनाले गर्दा चैत देखि नै घरभित्रै थुनिन बाध्य भएँ।
सुरुसुरुमा त केही नभए पनि घर परिवारसँग रमाउँदै बसेको थिएँ। त्यस्तै १५-२० दिन बितिसकेपछि अल्छिपना सुरु हुन थाल्यो। घरमै बस्दा बस्दा वाक्क भइसकेको थिए। लकडाउनको बेला मलाई कतै केही सामाजिक कार्यमा स्वयंसेवक भएर काम गर्न पाए हुन्थ्यो भने कुरा मनमा आउन थाल्यो। मैले आफूले चिने जानेको क्लबको केहीलाई भने तर मौका पाइएन। त्यसैले घरमा नै बसे।
Support authors and subscribe to content
This is premium stuff. Subscribe to read the entire article.
Login if you have purchased
